Vorige week, in de voorjaarsvakantie, draaide de film Soul in de kinderkloosterbios. Het is een animatiefilm die, je raadt het al, over je ziel gaat. Best een ingewikkeld onderwerp voor een kinderfilm zou je denken, maar tegelijk gaat het bij het woord ‘ziel’ om heel basale menselijke intuïties: dat je als mens een levend, bezield wezens bent, met een verborgen kern die jou jóu maakt, een soort waakvlam of vonk misschien.
Vooraf vroeg ik aan de kinderen waaraan ze denken bij het woord ziel. “Aan emoties,” zei een jongen. “Ja, misschien heb je wel eens gehoord van het woord zielsgelukkig. Of zielig,” antwoordde ik, “je ziel heeft te maken met datgene waar je gelukkig van wordt.”
En inderdaad, de film gaat over muziekleraar Joe Gardner, die na een soort bijna-doodervaring op zoek gaat naar waar hij echt gelukkig van wordt: de bühne op als jazzpianist.
Maar de film had toch een andere boodschap dan verwacht... Je leest het in de kloosterbrief van 5 maart!
Nog geen abonnee? Abonneer je hier op de nieuwsbrief. Elke twee weken inspiratie, achtergrond, aankondigingen en nieuws.
