Wijsheid, geduld en vertrouwen

Overweging van Jacqueline Huizinga OP, 19 jul. 2026

  Eerste lezing:  Wijsheid 12, 13.16-19
  Evangelie:  Matteüs 13,24-43

Lees of print je de overweging liever als PDF? Die vind je hier.
Hier vind je alle overwegingen.

Overweging

Mogen “Preken voor eigen parochie “is best een eer. Maar Jezus waarschuwde al dat “geen enkele profeet welkom is in zijn eigen stad”. (Luk.4,24)   Ik mag wel oppassen.  😊 want Jezus’ boodschap valt niet overal goed.

Omdat Jezus veel bijval kreeg, riep hij wrevel op bij de leiders van zijn eigen volk.  Daarom spreekt hij na verschillende twistgesprekken, bij voorkeur in Parabels. Beeldend onthult hij daarmee de geheimen van het Koninkrijk. (en maakt Hij bekend  wat sinds de grondvesting van de wereld verborgen was.’ Matt. 13,34  Ps 78,2)

Laat wie oren heeft, goed luisteren!
Dán staat er iets op het spel: Vandaag zijn dat grote vragen:  
Hoe krijg je deel aan het Koninkrijk der Hemelen?
Wie oordeelt daarover?   
Me dunkt dat daar wijsheid bij nodig is. 

In de eerste lezing spreekt de Wijsheid, Sophia is haar naam. Koning Salomo had haar meer lief dan goud.
Zij verbindt God’s almacht met zachtmoedige rechtvaardigheid.
Dat geeft lucht. Ook aan de evangelielezing vandaag.

Het Koninkrijk wordt ondermijnd als er in de nacht onkruid tussen de zaailingen wordt gestrooid.
Wie doet nou zoiets?
Jezus houdt het algemeen op de vijand.  
Daarmee is de parabel tijdloos actueel.
Verderop zal hij de Duivel noemen. Die sluwe verstoorder die overal weet binnen te dringen en het goede aanvreet.
Het geeft te denken.
Maar het is hoe dan ook niet goed om het onkruid meteen uit te rukken.  Je beschadigt immers ook de wortels van het goede gewas.

De akker is onze wereld waar goed en kwaad verstrengeld zijn.
En waar je je dus lelijk kunt vergissen in je oordeel.    
-         Die stugge buurman heeft jou toch maar onbaatzuchtig geholpen.
-         Een leider die zo geloofwaardig overkwam, bleek een rattenvanger van Hamelen.
-         Internet beloofde talen en volken te verbinden.
Maar het is duivels aangevreten, met likes en cancelling..
 een onzorgvuldig verzorgde akker vol polarisatie. 
-         Ook in onszelf, in ons eigen hart en gemoed zijn goed en kwaad verstrengeld.
Besmuikt meelachen omdat je het gezellig wilt houden, maar het grapje was beledigend.
Een leugentje om bestwil.
Iets goed willen praten dat het niet is.
U kent vast uw eigen voorbeelden

Deze parabel vertelt Jezus niet alleen aan de Farizeeën en Schriftgeleerden.  
Hij vertelt dit aan alle scherpslijpers die zo goed weten wie goed en wie fout zit.  Óok aan ons.   Wie oren heeft…

De boer in de parabel is de mensenzoon.
In wijsheid en geduld zal Hij bij de oogst het kaf van het koren scheiden. Dát hoeven wij mensen niet te doen.
Evenmin Farizeeën en Schriftgeleerden, die zo graag voor eigen parochie preken.
Terecht verdedigden zij in die tijd de Tora tegenover de Romeinse bezetter.
Zoals wij terecht mensenrechten verdedigen, rode lijnen trekken, vluchtelingen steunen, en stakingen of klimaatmarsen houden.
We hoeven ons beslist niet neer te leggen bij onrecht, of uitbuiting.
Maar we moeten wél oppassen dat we in onze strijd tegen ontmenselijking niet zelf de menselijkheid verliezen.
Hier én daar, links én rechts vreet de duivel zich naar binnen met verwarring, fanatisme en polarisatie.

Jezus’ boodschap is ongemakkelijk:
Want wie zou niet willen dat God per direct alle horken, ploerten en onruststokers terecht wijst?  
Maar zulk oordeel komt ons niet toe.
Dat is enkel aan de wijsheid van God zelf.
Zij ziet onder het maaiveld en zal rechtvaardig zijn.  

Het koninkrijk staat voortdurend op het spel, ook bij ons.
Want ook wij steken de hand niet altijd in eigen boezem en wijzen liever naar dé ander.
Onze oordelen en ideologieën brengen het Koninkrijk niet zomaar dichterbij.  

Wat dan wél?
Jezus noemt het haast terloops in twee beelden:
Het kleinste zaadje kan in het Koninkrijk een bloeiende boom worden waar vogels in schuilen. 
Met het kleine goede in onze omgeving planten wij zulke zaadjes. Hebben wij vertrouwen in de groeikracht ervan? 

Het Koninkrijk ontvouwt zich verder als het goede koren is geoogst, en het graan gemalen. Drie zakken meel zijn een verwijzing naar Sara. Toen haar werd verteld dat zij moeder van een heel volk zou worden,  verwerkte zij drie zakken meel. Voldoende om vele monden te voeden.
Alsof ze erop vooruit loopt
En daar voegt de vrouw in de parabel ook nog desem aan toe!
Haar rol is niet beperkt tot het bakken van zoete broodjes.
In tegendeel.
Ik zie voor me hoe zij het deeg geduldig kneedt en beetje bij beetje de gist toevoegt. Als vanzelf rijst het deeg verder onder haar handen.
Het wordt groter en vooral luchtiger.  Zó groeit het koninkrijk verder.  

Beste mensen,
We leven op onze levende akker waar goed en kwaad zo vaak verstrengeld zijn. Voortdurend staat het Koninkrijk op het spel.
Tot in ons eigen gemoed.
Niet voor niets vragen we elke viering om Gods ontferming.
Tussen onze eigen scherpe kantjes en hoekige karaktertrekken vragen we ruimte, opdat  Wijsheid, geduld en vertrouwen groeien.
Dat geeft weer lucht als gist in brood.

We hoeven heus geen zoete broodjes te bakken of weg te kijken van onrecht en uitbuiting.
Net als de vrouw kunnen wij het deeg van het Evangelie laten rijzen.
Zoals brood beter smaakt en te verteren is
wanneer het goed gerezen is,
zó kunnen wij met geduld, aandacht,
en barmhartigheid het evangelie ruimte geven.  

Ik begon deze preek met een grapje over de profeet in eigen stad.
Want ook humor brengt mildheid. Met vertrouwen en geduld brengt het  lucht in ons geloof.  
Dat we het Evangelie, en het levensbrood van Jezus, vandaag zo mogen smaken.